Mówisz słowo, jakiś gest
nie rozumiem celu
i tylko dążę do własnej perfekcji
nie powiem, że jest źle
bo każdy jest samotny
a czas nam przeszkadza
i tak będzie zawsze.
Nie żyję, już się nawet przyzwyczajam
nie istnieję dla waszego świata
niewiele mam mu do zaoferowania,
ale bardzo bym chciała cię zrozumieć;
w tej samej chwili mój spokój ogarnia mnie
i nic już się nie liczy
tylko ja i moje myśli
siedzę, patrzę w sufit
i uśmiecham się lekko.
Wszystkie sprawy tracą na znaczeniu
powoli przyzwyczajam się
że naprawdę dla siebie
jestem tylko ja
co nikogo nie zainteresuje
nigdy...